ผลลัพธ์ บทเรียน เชียงใหม่

ดอยสุเทพ-ปุย: จุดความร้อนบ้านขุนช่างเคี่ยนลดจาก 38 เหลือ 2 จุด

รายงานจุดความร้อนและพื้นที่เผาไหม้ฤดูไฟ 2568 ของ 10 ชุมชนม้งในอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย ที่ดูแลป่ารวม 65,382 ไร่

15 มิ.ย. 2568

จากรายงานจุดความร้อน (Hotspot) และพื้นที่เผาไหม้ (Burn Scar) พบว่าการเกิดไฟป่าในพื้นที่บ้านใหม่สันคะยอม บ้านแม่เหียะใน บ้านปางแหว บ้านทุ่งโป่ง และบ้านแม่สาใหม่ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งจำนวนการเกิดไฟ พื้นที่การเกิดไฟ และจุดความร้อน

ปัจจัยที่ชุมชนสะท้อนมีสามข้อ หนึ่ง ความกระตือรือร้นที่เกิดจากการมีคนเข้ามาทำงานร่วมกัน ชุมชนไม่รู้สึกโดดเดี่ยว สอง กระบวนการทบทวนเหตุการณ์ว่าไฟเกิดที่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร นำไปสู่ยุทธศาสตร์ของแต่ละชุมชน สาม ความมีอิสระในการวางแผนใช้งบประมาณ เช่น ค่าซ่อมบำรุงเครื่องมือ น้ำมัน และอาหารในการดับไฟยามวิกาล ซึ่งแหล่งทุนอื่นมักไม่อนุญาต

ประกอบกับสภาพอากาศปีนี้ฝนตกเร็วและต่อเนื่องกว่าปีก่อน

บันทึกนี้อยู่ภายใต้โครงการ ชุมชนพิทักษ์ป่า
ดูบันทึกทั้งหมด →