ข่าวดีจากแม่สาน้อย: ไม่มีพื้นที่เผาไหม้ตลอดฤดูแล้ง 2568

ชาวม้งบ้านแม่สาดูแลป่าผืนนี้มานานถึง 30 ปี ด้วยความเชื่อเรื่อง "ป่าดงเส้ง" หรือป่าศักดิ์สิทธิ์ที่ห้ามใครล่วงละเมิด ช่วงฤดูแล้งปี 2568 ชุมชนสามารถดูแลรักษาผืนป่าไม่ให้เกิดไฟไหม้หรือไฟลุกลามเข้ามาในเขตป่าของชุมชน จึงไม่เกิดพื้นที่เผาไหม้ขึ้น

ชุมชนใช้โดรนติดตามสภาพพื้นที่ป่าในขอบเขตการดูแล และใช้ชีวอะคูสติก (bioacoustics) บันทึกเสียงธรรมชาติเพื่อชี้วัดความหลากหลายของพันธุ์นก พื้นที่เสื่อมโทรมกลับมาเป็นป่าดิบเขาที่พบหมูป่า อีเห็น เก้ง และแมวดาว

หมู่บ้านเริ่มพัฒนาเศรษฐกิจผ่านสองแนวทางในรูปแบบวิสาหกิจชุมชน คือการท่องเที่ยวเชิงฟื้นสร้างและเกษตรโรงเรือนสมัยใหม่ โดยมีข้อตกลงจัดสรรรายได้ส่วนหนึ่งเป็นทุนดูแลป่าในระยะยาว